Πληροφορίες
Σελίδες
ΘΕΜΑΤΑ
- 25η Μαρτίου
- αγωγή υγείας
- Άνοιξη
- Απόκριες
- βιβλιο-παραμυθο-ιστοριο κατάσταση
- βίντεο
- γιορτές
- γλώσσα
- διαθεματικές δραστηριότητες
- Διάστημα
- Διδακτικές ιστορίες- γεροντικό
- εθνικές εορτές
- Εκπαιδευτικά άρθρα
- ελιά
- Ενημερωτικό υλικό
- επισκέψεις- εκδρομές
- θεατρικά
- θεατρικό παιχνίδι
- θρησκευτικά
- καθημερινές ρουτίνες
- καιρός
- Καλοκαίρι
- Καλοκαιρινή γιορτή
- κατασκευές
- κύκλος του νερού
- Μαθηματικά
- μελέτη περιβάλλοντος
- μήλα
- Μουσική
- ότι να ναι
- παγκόσμιες ημέρες
- Παιχνίδια
- παράδοση
- παραμύθια
- παρουσιολόγιο
- Πάσχα
- Πατρίδες μου παλιές και νέες...
- πίνακας αναφοράς
- συναισθηματική αγωγή
- Συνταγές
- σχήματα
- Ταινίες
- Τέχνη
- Φθινόπωρο
- φύλλα εργασίας
- Φύση
- φωτογραφικές ανησυχίες
- Χειμώνας
- Χριστούγεννα
- ψυχολογία
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα βιβλιο-παραμυθο-ιστοριο κατάσταση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα βιβλιο-παραμυθο-ιστοριο κατάσταση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Δευτέρα 20 Φεβρουαρίου 2017
Φύλλο δανειστικής Βιβλιοθήκης
Αναρτήθηκε από
Η χώρα του ποτέ..
στις
12:13
0
σχόλια
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest
Τρίτη 14 Φεβρουαρίου 2017
Απόκριες στο νηπιαγωγείο
Διαβάζοντας την ιστορία του Αρλεκίνου από το βιβλίο

και αφού κάναμε διερευνητικές ερωτήσεις πχ... -γιατί δάκρυσε ο Αρλεκίνος; ή - τί σκέφτηκε η μαμά του; κτλ....
σκεφτήκαμε να φτιάξουμε κι εμείς ένα πολύχρωμο Αρλεκίνο στην τάξη μας!
Ξαπλώσαμε το Μανόλη πάνω σε χαρτί του μέτρου και οι συμμαθητές σχεδίασαν το περίγραμμά του. Άλλος σχεδίασε το πρόσωπο και οι ιδέες έπεφταν βροχή!
Έτσι φτιάξαμε ομαδικά με πολύ κέφι..................... τον Αρλεκίνο της τάξης!
Εδώ έργα Τέχνης με Αρλεκίνο
Εδώ είναι μερικές έτοιμες εκτυπώσεις αποκριάτικες............
Η πρώτη μπορεί να χρησιμοποιηθεί για αρίθμηση των μπαλονιών, για γράμματα της ΑΠΟΚΡΙΑΣ ή για χρώματα ή σχήματα κτλ...
Εδώ είναι 2 φύλλα εργασίας από τη συνάδελφο Ζήση Ανθή https://www.google.gr/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=1&cad=rja&uact=8&ved=0ahUKEwi56svynI_SAhXCbxQKHcqkCQoQFggaMAA&url=http%3A%2F%2Fdreamkindergarten.blogspot.com%2F2013%2F03%2Fblog-post_9.html&usg=AFQjCNG0hp4r6ZfseW-bry9etL0M1WY-Ww&sig2=7arKRasCuZV9YgmouVJtog
Η πρώτη θα γίνει ομαδική εργασία στην ολομέλεια!
και αφού κάναμε διερευνητικές ερωτήσεις πχ... -γιατί δάκρυσε ο Αρλεκίνος; ή - τί σκέφτηκε η μαμά του; κτλ....
σκεφτήκαμε να φτιάξουμε κι εμείς ένα πολύχρωμο Αρλεκίνο στην τάξη μας!
Ξαπλώσαμε το Μανόλη πάνω σε χαρτί του μέτρου και οι συμμαθητές σχεδίασαν το περίγραμμά του. Άλλος σχεδίασε το πρόσωπο και οι ιδέες έπεφταν βροχή!
Έτσι φτιάξαμε ομαδικά με πολύ κέφι..................... τον Αρλεκίνο της τάξης!
Εδώ έργα Τέχνης με Αρλεκίνο
Εδώ είναι μερικές έτοιμες εκτυπώσεις αποκριάτικες............
Η πρώτη μπορεί να χρησιμοποιηθεί για αρίθμηση των μπαλονιών, για γράμματα της ΑΠΟΚΡΙΑΣ ή για χρώματα ή σχήματα κτλ...
Έφτιαξα και το παραπάνω φύλλο ώστε τα παιδιά να αποτυπώσουν με εικονογράφηση την ιστορία του Αρλεκίνου με χρονική σειρά και να μου την περιγράψουν χρησιμοποιώντας λέξεις όπως,πρώτα ,στην αρχή, ύστερα , στο τέλος, πρίν κτλ.
Η πρώτη θα γίνει ομαδική εργασία στην ολομέλεια!
Αναρτήθηκε από
Η χώρα του ποτέ..
στις
11:06
0
σχόλια
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest
Κυριακή 11 Δεκεμβρίου 2016
Χριστουγεννιάτικα βιβλία για μικρά παιδιά
Φέτος προτείνω βιβλία χριστουγεννιάτικα με πραγματικό νόημα που θα βοηθήσουν τα παιδιά να εννοήσουν τη μεγάλη εορτή της Ορθοδοξίας μας!
Δεν είναι διαφήμιση ,απλά είναι προσωπικές επιλογές που θα πρότεινα σε γονείς με μικρά παιδάκια!
ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ....
ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΥ
Αναρτήθηκε από
Η χώρα του ποτέ..
στις
00:03
0
σχόλια
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest
Ετικέτες
βιβλιο-παραμυθο-ιστοριο κατάσταση,
γιορτές,
Χριστούγεννα
Σάββατο 10 Δεκεμβρίου 2016
Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία
Η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία (International Day of Persons with Disabilities) καθιερώθηκε το 1992 με απόφαση της γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ και τιμάται κάθε χρόνο στις 3 Δεκεμβρίου.
Διαβάσαμε το βιβλίο ..........
εκπληκτικό.........
και μπήκαμε στον κόσμο της Φένιας κι εμείς και ζήσαμε για λίγο την καθημερινότητά της....
με κλειστά τα μάτια προσπαθήσαμε να ακούσουμε, να μυρίσουμε, να αγγίξουμε και να καταλάβουμε το πώς και το τί!
Δουλέψαμε την ενσυναίσθηση αρκετά....
Με πολλή αγάπη στις Φένιες όλου του κόσμου αφιερώσαμε αυτή την ημέρα στο σχολειό μας.....
Αναρτήθηκε από
Η χώρα του ποτέ..
στις
23:04
0
σχόλια
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest
Τρίτη 19 Νοεμβρίου 2013
Μαθηματικά παραμύθια-Ταινίες - Animation!! http://creativemathpathways.sch.gr/
http://creativemathpathways.sch.gr/
Απλά καταπληκτική δουλειά συναδέλφων!!!
http://www.youtube.com/watch?v=UHK8n0JjXt0?rel=0&autoplay=1
http://www.youtube.com/watch?v=EjnLibSBXvI
Αναρτήθηκε από
Η χώρα του ποτέ..
στις
00:57
0
σχόλια
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest
Δευτέρα 26 Μαρτίου 2012
Το μεγάλο κήρυγμα - Γιάννης Βλαχογιάννης - Αναγνωστικό ΣΤ 1952
Το μεγάλο κήρυγμα - Γιάννης Βλαχογιάννης - Αναγνωστικό ΣΤ 1952
Των Ὑψηλάντηδων τ’ ἀρχοντικό, στὸ Κισνόβι τῆς Ρωσίας, δεκάξη τοῦ Φλεβάρη 1821.
Γύρω στὸ τραπέζι, ἀπ’ τὰ πέντε ἀδέρφια οἱ τέσσερες, Ἀλέξανδρος, Δημήτρης, Νικόλας καὶ Γιώργης· κι ἀντικρύ τους οἱ δυὸ γραμματικοί, Λασσάνης καὶ Τυπάλδος, γράφουν τὴν προκήρυξη. Ἡ ἀπόφαση πιὰ ἡ τρανὴ εἶναι παρμένη. Μένει νὰ δοθῆ τὸ σύνθημα τοῦ ἀγώνα καὶ στὶς καρδιὲς τῶν Ἑλλήνων τὸ σάλπισμα ν’ ἀντιλαλήση κι ἀπὸ τὰ θεμέλια της νὰ σείση τὴν Τουρκιά.
Μέσα στὴν ἐπίσημη σιωπή, τοῦ Ἀλέξανδρου ἡ φωνὴ ἀργὴ καὶ γαλήνια χύνεται τριγύρω:
― Ναί, ἀδέρφια, λέει, ὅλα τὰ προσφέρομε θυσία πατριωτική, καὶ τὰ δυὸ ἑκατομμύρια, ποὺ ἡ Ὀθωμανικὴ Κυβέρνηση, κατὰ τὴ συνθήκη, θὰ μᾶς πληρώση τὸν ἐρχόμενο Μάη. Δὲν μποροῦμε νὰ περιμένωμε! Ἡ ἑταιρία ἀνακαλύφτηκε! Ἂς προσφέρωμε καὶ τὰ κτήματά μας στὴ Βλαχία· ἀξίζουν ἕξη ἑκατομμύρια. Καὶ τοὺς μισθοὺς ποὺ παίρνομε ἀπὸ τὴ Ρωσία. Ἂς δώσωμε καὶ τοὺς ἴδιους τοὺς ἑαυτούς μας στὸ βωμὸ τῆς Πατρίδας. Ἔτσι θὰ ἐκτελέσωμε τὴν παραγγελία τοῦ πατέρα μας καὶ θὰ πάρωμε ἐκδίκηση γιὰ τὰ βασανιστήρια ποὺ ὑπέφερε ὁ πάππος μας καὶ πέθανε ἀπ’ αὐτά. Ὅλα ἂς τὰ δώσωμε στὴν πατρίδα. Ἂς κινήσωμε τὸν ἱερὸ ἀγώνα. Διάβασε, Λασσάνη, τὴν προκήρυξη.
Διαβάστηκε ἡ προκήρυξη καὶ γίνηκε δεχτὴ μὲ μιὰ καρδιά.
― Εἶναι καὶ κάποια ἄλλη θυσία, εἶπε ὁ μονόχερος Ἀλέξανδρος.
Σηκώθηκε, βγῆκε ἀπὸ τὸ θάλαμο, πέρασε ἀπ’ ἄλλον καὶ μπῆκε ἴσια στῆς μητέρας του.
Τὴ βρῆκε μὲ τὸ πιὸ μικρὸ ἀδέρφι, τὸ Γρηγόρη, δεκατεσσάρων χρονῶν ἀγόρι, καθισμένο στὸ πλάϊ της.
Ἀφοῦ προσκύνησε τὰ πολυσέβαστα γεράματα τῆς μάνας, τῆς τρανῆς Ἀρχόντισσας, τῆς ἔδωσε τὸ χέρι καὶ τὴν ἔσυρε σιγὰ στὸ θἀλαμο, ποὺ βρίσκονταν τ’ ἀδέρφια του.
― Μητέρα, εἶπε, ἡ σωτηρία τῆς πατρίδας μπορεῖ ν’ἀπαιτήση καὶ τὴ θυσία τοῦ κτήματος ποὺ ἔχομε στὴν Κοζνίτσα. Μᾶς δίνει πενήντα τέσσερες χιλιάδες ρούβλια τὸ χρόνο. Χαρίζεις αὐτὸ τὸ κτῆμα, μητέρα, στὴν Πατρίδα;
Ἡ Ἀρχόντισσα Ὑψηλάντισσα ἀναδάκρυσε γλυκά.
― Παιδιά μου, εἶπε, ἐγὼ χαρίζω ἐσᾶς, τὰ φίλτατά μου, καὶ θὰ λυπηθῶ τὰ δυὸ ἑκατομμύρια ρούβλια;
Μὲ τὰ τελευταῖα αὐτὰ λόγια ἦταν κι ἡ προκήρυξη τελειωμένη.
Ὑπόγραψε κι ὁ γιός : Ἀλέξανδρος Ὑψηλάντης.
Πηγή: Αναγνωστικό ΣΤ 1952 http://kataskinosi-agkyra.blogspot.com/2012/03/1952.html
Αναρτήθηκε από
Η χώρα του ποτέ..
στις
00:51
0
σχόλια
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest
Δευτέρα 9 Ιανουαρίου 2012
Το δειλό παιδί
http://www.google.gr/url?sa=t&rct=j&q=%CF%84%CE%BF%20%CE%B4%CE%B5%CE%B9%CE%BB%CE%BF%20%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%AF&source=web&cd=1&ved=0CBsQFjAA&url=http%3A%2F%2Fwww.samarites.gr%2F%3Fsection%3D1064%26language%3Del_GR%26tmpvars%255B0%255D%255Baction%255D%3DgetFile%26tmpvars%255B0%255D%255Bfile%255D%3Dfile-967%26tmpvars%255B0%255D%255Bmoduleid%255D%3D_kernel%26tmpvars%255B0%255D%255Bmodidforfile%255D%3D491%26tmpvars%255B0%255D%255Brealfilename%255D%3D%25CE%25A4%25CE%259F%2B%25CE%2594%25CE%2595%25CE%2599%25CE%259B%25CE%259F%2B%25CE%25A0%25CE%2591%25CE%2599%25CE%2594%25CE%2599%2B%25CE%259C%25CE%2595%25CE%25A3%25CE%2591%2B%25CE%25A3%25CE%25A4%25CE%2597%25CE%259D%2B%25CE%25A4%25CE%2591%25CE%259E%25CE%2597.pdf&ei=zVcLT96OIPP24QT-keypBg&usg=AFQjCNGMUDa6NA5AoFvWHyGbH3RR6WrC3w&cad=rja
Η δειλία είναι ένα συναίσθημα που κάθε άνθρωπος έχει νιώσει στη ζωή του. Στις περισσότερες συνθήκες πρόκειται για μια φυσιολογική αντίδραση του οργανισμού ή για αναμενόμενες αναπτυξιακά συμπεριφορές. Για παράδειγμα, το βρέφος των 6 ή 7 μηνών περίπου εκδηλώνει συμπεριφορές που χαρακτηρίζονται από έντονη συστολή και φόβο, όταν απομακρύνεται από τη μητέρα του ή όταν έρχεται σε επαφή με μη οικεία άτομα. Όταν όμως η δειλία δεν δικαιολογείται από την αναπτυξιακή ηλικία του παιδιού και επιπλέον ξεπερνάει σε συχνότητα τα επιτρεπόμενα όρια, τότε θεωρείται πρόβλημα.
Γιατί όμως ένα παιδί γίνεται δειλό; Αποτελέσματα – όχι λίγων – ερευνών δείχνουν πως η δειλία και το θάρρος είναι συναισθηματικές αντιδράσεις που κληρονομούνται. Ωστόσο, μόνο τα γονίδια δεν μπορούν να καθορίσουν την ανθρώπινη συμπεριφορά. Η επίδραση που ασκεί το περιβάλλον στο παιδί (οικογένεια, σχολείο) είναι ζωτικής σημασίας. Μπορεί να κάνει ένα «ανοιχτό» παιδί δειλό ή αντίθετα να βοηθήσει ένα έντονα συνεσταλμένο παιδί να μετατραπεί σε ένα κοινωνικό άτομο. Για παράδειγμα, το κοινωνικό από τη φύση του παιδί, που όμως δέχεται συνεχή επίκριση από τους γονείς του, γίνεται τρωτό στην κριτική, με αποτέλεσμα να φοβάται την ανάληψη πρωτοβουλιών, μήπως και δεχτεί για ακόμη μία φορά απόρριψη. Μια τέτοια στάση των γονέων αναπόφευκτα ωθεί το παιδί στη δειλία.
Τα γονίδια, λοιπόν, προδιαθέτουν το παιδί σε ένα χαρακτηριστικό, όμως το περιβάλλον είναι αυτό που θα το ενισχύσει ή θα το ελαττώσει. Καταδεικνύεται έτσι η σημασία της ανατροφής. Κάποιες οδηγίες προς τους γονείς, ώστε να ενθαρρύνουν τα αγγελούδια τους σε υιοθέτηση συμπεριφορών θάρρους, δίνονται παρακάτω:
-Προστασία με όρια. Η μητέρα που είναι υπέρμετρα προστατευτική προς το παιδί της του στερεί τη δυνατότητα να αναπτύξει τις κοινωνικές του δεξιότητες. Στην πραγματικότητα, το παιδί χρειάζεται κάποιον να το ενθαρρύνει να παίρνει πρωτοβουλίες, να αντιμετωπίζει τους φόβους του και να ρισκάρει. Όταν γνωρίζει ότι οι γονείς του το εμπιστεύονται, καθώς μεγαλώνει μαθαίνει να στηρίζεται στις δυνατότητές του και να τολμάει. Με άλλα λόγια καλλιεργεί το κοινωνικό θάρρος.
-Όχι υπερβολικές απαιτήσεις / κριτική. Το παιδί προκειμένου να αναπτυχθεί συναισθηματικά σωστά και να εξελιχθεί σε ένα λειτουργικό μέλος της κοινότητας, έχει ανάγκη από όρια, αλλά χρειάζεται και να δοκιμάζει τον εαυτό του μέσα σε αυτά τα όρια. Ένας γονιός κατευθυντικός, που δε δίνει πολλά περιθώρια επιλογής στο παιδί του, το κάνει δειλό και χωρίς καμία εμπιστοσύνη στον εαυτό του.
-Συνεπής στάση γονέων. Προκειμένου να αποκτήσουν τα παιδιά εμπιστοσύνη στον εαυτό τους έχουν ανάγκη από μια σταθερή στάση των γονέων τους απέναντι στις δικές τους συμπεριφορές. Έχουν ανάγκη να ξέρουν, ποια θα είναι η αντίδρασή τους. Έτσι, νιώθουν ασφάλεια και στερούνται ενοχών και φόβων για τις πρωτοβουλίες τους.
-Έπαινος και ενθάρρυνση για τα κοινωνικά του επιτεύγματα. Οι γονείς που επαινούν το παιδί, όταν επιδίδεται σε συμπεριφορές θάρρους, αυτόματα το βοηθούν να αποκτήσει την απαιτούμενη αυτοπεποίθηση. Το αποτέλεσμα θα είναι να εσωτερικεύσει τέτοιες συμπεριφορές, που θα το καταστήσουν θαρραλέο.
Υπάρχουν, βέβαια, περιπτώσεις όπου τα αίτια της υπέρμετρης συστολής δεν υποχωρούν, παρά την προσπάθεια των σημαντικών προσώπων του παιδιού να το βοηθήσουν. Σε τέτοιες καταστάσεις είναι αναγκαία η παραπομπή σε ειδικό, καθώς τα αίτια της ντροπαλότητας / δειλίας μπορεί να είναι βαθύτερα, περίπλοκα και μόνο η παρέμβαση του ειδικού μπορεί να φανεί αποτελεσματική.
Σε κάθε περίπτωση, το παιδί χρειάζεται την αποδοχή και την κατανόηση των γονιών του. Είναι το πρώτο σκαλοπάτι στην προσπάθεια διαμόρφωσης μια ουσιαστικής σχέσης γονιού με το παιδί, μιας σχέσης που θα του εμπνεύσει ασφάλεια, σιγουριά και αυτοπεποίθηση.
Τι να γνωρίζουν οι γονείς
Γιατί όμως ένα παιδί γίνεται δειλό; Αποτελέσματα – όχι λίγων – ερευνών δείχνουν πως η δειλία και το θάρρος είναι συναισθηματικές αντιδράσεις που κληρονομούνται. Ωστόσο, μόνο τα γονίδια δεν μπορούν να καθορίσουν την ανθρώπινη συμπεριφορά. Η επίδραση που ασκεί το περιβάλλον στο παιδί (οικογένεια, σχολείο) είναι ζωτικής σημασίας. Μπορεί να κάνει ένα «ανοιχτό» παιδί δειλό ή αντίθετα να βοηθήσει ένα έντονα συνεσταλμένο παιδί να μετατραπεί σε ένα κοινωνικό άτομο. Για παράδειγμα, το κοινωνικό από τη φύση του παιδί, που όμως δέχεται συνεχή επίκριση από τους γονείς του, γίνεται τρωτό στην κριτική, με αποτέλεσμα να φοβάται την ανάληψη πρωτοβουλιών, μήπως και δεχτεί για ακόμη μία φορά απόρριψη. Μια τέτοια στάση των γονέων αναπόφευκτα ωθεί το παιδί στη δειλία.
Τα γονίδια, λοιπόν, προδιαθέτουν το παιδί σε ένα χαρακτηριστικό, όμως το περιβάλλον είναι αυτό που θα το ενισχύσει ή θα το ελαττώσει. Καταδεικνύεται έτσι η σημασία της ανατροφής. Κάποιες οδηγίες προς τους γονείς, ώστε να ενθαρρύνουν τα αγγελούδια τους σε υιοθέτηση συμπεριφορών θάρρους, δίνονται παρακάτω:
-Προστασία με όρια. Η μητέρα που είναι υπέρμετρα προστατευτική προς το παιδί της του στερεί τη δυνατότητα να αναπτύξει τις κοινωνικές του δεξιότητες. Στην πραγματικότητα, το παιδί χρειάζεται κάποιον να το ενθαρρύνει να παίρνει πρωτοβουλίες, να αντιμετωπίζει τους φόβους του και να ρισκάρει. Όταν γνωρίζει ότι οι γονείς του το εμπιστεύονται, καθώς μεγαλώνει μαθαίνει να στηρίζεται στις δυνατότητές του και να τολμάει. Με άλλα λόγια καλλιεργεί το κοινωνικό θάρρος.
-Όχι υπερβολικές απαιτήσεις / κριτική. Το παιδί προκειμένου να αναπτυχθεί συναισθηματικά σωστά και να εξελιχθεί σε ένα λειτουργικό μέλος της κοινότητας, έχει ανάγκη από όρια, αλλά χρειάζεται και να δοκιμάζει τον εαυτό του μέσα σε αυτά τα όρια. Ένας γονιός κατευθυντικός, που δε δίνει πολλά περιθώρια επιλογής στο παιδί του, το κάνει δειλό και χωρίς καμία εμπιστοσύνη στον εαυτό του.
-Συνεπής στάση γονέων. Προκειμένου να αποκτήσουν τα παιδιά εμπιστοσύνη στον εαυτό τους έχουν ανάγκη από μια σταθερή στάση των γονέων τους απέναντι στις δικές τους συμπεριφορές. Έχουν ανάγκη να ξέρουν, ποια θα είναι η αντίδρασή τους. Έτσι, νιώθουν ασφάλεια και στερούνται ενοχών και φόβων για τις πρωτοβουλίες τους.
-Έπαινος και ενθάρρυνση για τα κοινωνικά του επιτεύγματα. Οι γονείς που επαινούν το παιδί, όταν επιδίδεται σε συμπεριφορές θάρρους, αυτόματα το βοηθούν να αποκτήσει την απαιτούμενη αυτοπεποίθηση. Το αποτέλεσμα θα είναι να εσωτερικεύσει τέτοιες συμπεριφορές, που θα το καταστήσουν θαρραλέο.
Υπάρχουν, βέβαια, περιπτώσεις όπου τα αίτια της υπέρμετρης συστολής δεν υποχωρούν, παρά την προσπάθεια των σημαντικών προσώπων του παιδιού να το βοηθήσουν. Σε τέτοιες καταστάσεις είναι αναγκαία η παραπομπή σε ειδικό, καθώς τα αίτια της ντροπαλότητας / δειλίας μπορεί να είναι βαθύτερα, περίπλοκα και μόνο η παρέμβαση του ειδικού μπορεί να φανεί αποτελεσματική.
Σε κάθε περίπτωση, το παιδί χρειάζεται την αποδοχή και την κατανόηση των γονιών του. Είναι το πρώτο σκαλοπάτι στην προσπάθεια διαμόρφωσης μια ουσιαστικής σχέσης γονιού με το παιδί, μιας σχέσης που θα του εμπνεύσει ασφάλεια, σιγουριά και αυτοπεποίθηση.
Γίνομαι καλύτερος.... με παραμύθια σε σκισμένη τσέπη
Σύντομη παρουσίαση:
Ένα βιβλίο με τρία έμμετρα παραμύθια για παιδιά προ- και πρωτο- σχολικής ηλικίας.
- Η δειλία και ο φόβος
- Η έλλειψη κοινωνικότητας
- Η άρνηση του σχολείου
Χαρακτηριστικά των δειλών παιδιών
- Τα δειλά παιδιά προσπαθούν να περάσουν απαρατήρητα.
- Δείχνουν έντονη ευαισθησία στο ενδεχόμενο απόρριψης τους, ενώ ζωηρό ενδιαφέρον σχετικά με την εκτίμηση που δείχνουν οι γύρω τους.
- Συχνά δυσκολεύονται να προσεγγίσουν άλλα παιδιά ή να συμμετέχουν σε ομαδικές δραστηριότητες.
- Όταν πάνε στο σχολείο μπορεί, ενώ ξέρουν το μάθημα τους, να μην σηκώνουν το χέρι ή να μην απαντούν σε ερωτήσεις του δασκάλου ή να απαντούν με φωνή χαμηλή και διστακτική.
Τι να γνωρίζουν οι γονείς
- Η δειλία μπορεί να ξεπεραστεί αν και οι ίδιοι βοηθήσουν το παιδί. Τα μικρά παιδιά συχνά είναι πιο συνεσταλμένα από τα μεγαλύτερα, επειδή κάθε μέρα βιώνουν νέες καταστάσεις.
- Εάν οι ίδιοι οι γονείς είναι δειλοί στις καθημερινές τους επαφές είναι βέβαιο ότι αποτελούν πρότυπο συνεσταλμένης συμπεριφοράς. Να μην ξεχνούν ότι το παιδί τους έχει την προσοχή του στραμμένη πάνω τους.
- Το παιδί παίρνει θετικά μηνύματα, όταν βλέπει τους γονείς του να είναι ομιλητικοί, να συμμετέχουν σε διάφορες δραστηριότητες να ανταποκρίνονται σε χαιρετισμούς κ.τ.λ
- Όταν το παιδί ακούει τους γονείς να μιλάνε για τους φίλους τους και για το πόσο απολαμβάνουν την παρέα τους, μαθαίνει ότι ο σκοπός της απόκτησης κοινωνικών ικανοτήτων είναι να νιώσουν πιο ευτυχισμένοι και πλήρεις.
- Πολλές φορές το παιδί θέλει να πάρει πρωτοβουλία, όμως νιώθει ανασφάλεια μην τυχόν κάνει κάποιο λάθος.
- Το παιδί χρειάζεται επιβεβαίωση και αποδοχή.
- Για τον παραπάνω λόγο είναι απαραίτητο να ενθαρρύνουν το παιδί να εκφράζει ελεύθερα τα συναισθήματα του.
- Χρειάζεται να του δείχνουν εμπιστοσύνη.
- Πρέπει να το παροτρύνουν να αναλαμβάνει πρωτοβουλίες και να το επαινούν κάθε φορά που κάνει κάτι καλό, προσέχοντας τις λέξεις που χρησιμοποιούν για να τονίσουν την ευχαρίστηση τους. Για παράδειγμα να του πουν «Η Γεωργία χάρηκε πολύ που σε άκουσε να μιλάς στο σχολείο σου».
- Να παίζουν μαζί του παιχνίδια με ρόλους φτιάχνοντας υποθετικές καταστάσεις, όπου το παιδί θα πρέπει να πάρει κάποια θέση δυναμική.
- Καλό είναι να καλούν συχνά κάποιο παιδί στο σπίτι τους και να οργανώνουν τον τρόπο που θα περάσουν την ώρα τους, τουλάχιστον στην αρχή.
- Είναι απαραίτητο να ενθαρρύνουμε το παιδί να λαμβάνει πρωτοβουλίες.
- Χρειάζεται να του δίνουν ευκαιρίες και δυνατότητες να αναπτύξει κάποιο χόμπι ή να το προτρέπουν σε κάποια αθλητική δραστηριότητα.
- Αυτοί που δεν κάνουνε λάθη είναι αυτοί που δεν κάνουν τίποτα. Το παιδί χρειάζεται να ξέρει ότι όλοι κάνουμε λάθη. Πρέπει οι γονείς να ενθαρρύνουν το παιδί να προσπαθήσει, και να δέχονται την αποτυχία του χωρίς να το πληγώνουν με τα λόγια τους.
- Οι άνθρωποι αισθάνονται καλύτερα όταν ακούν δηλώσεις για το πώς νιώθουν οι άλλοι παρά για το τι τους ενοχλεί. Έτσι το παιδί είναι καλύτερα να ακούει από τον γονέα «Αισθάνομαι άσχημα που μαλώσαμε χτες» από το ότι «Δεν έπρεπέ να το είχες κάνει αυτό χτες».
- Μην υποτιμάται και αγνοείτε τους φόβους του παιδιού.
- Είναι σημαντικό να αποφεύγουμε να χρησιμοποιούμε αρνητικές λέξεις και προτάσεις όπως αντί του «Μην κρατάς το μαχαίρι θα κοπείς» να πούμε «Κράτα το μαχαίρι έτσι ώστε να είσαι ασφαλής».
- Να γνωρίζουμε ότι τα παιδιά χρειάζονται να νιώθουν ότι μπορούμε να τα εμπιστευθούμε εάν θα θέλαμε να μπορούν και τα ίδια να εμπιστεύονται τον εαυτό τους.
- Όταν η δειλία του παιδιού είναι υπερβολική, είναι καλύτερα να συμβουλευτούν κάποιον ειδικό.
- Nα αποφεύγουν να δίνουν στο παιδί ρόλους. Οι γονείς συχνά έχουν μη ρεαλιστικές προσδοκίες από το παιδί τους με αποτέλεσμα να του δημιουργούν άγχος για την εκπλήρωση τους. Το παιδί μπορεί να πάει καλύτερα από ότι νομίζει μόνο εάν μπορέσει να αποτινάξει αυτούς τους ρόλους.
- Ειδικά τα παιδιά που αντιμετωπίζουν προβλήματα με την σχολική τους επίδοση, συνήθως χάνουν την αυτοπεποίθηση τους όσο αφορά την συνολική συμπεριφορά τους στην τάξη. Σε αυτή την περίπτωση, η δασκάλα θα πρέπει να κάνει το κάθε παιδί να νιώσει ότι είναι ιδιαίτερο και σημαντικό μονό και μόνο επειδή προσπαθεί.
- Σε ένα παιδί που είναι αδύναμο σε μερικά μαθήματα και κοινωνικά ανασφαλές κάλο θα ήταν να του δίναμε τον υπεύθυνο ρόλο να βοηθήσει τους συμμαθητές του στα μαθήματα που ο ίδιος είναι πιο δυνατός.
- Εάν οι ασκήσεις για το σπίτι δημιουργούν πρόβλημα στο παιδί, δοκιμάστε να του οριοθετήσετε το χρόνο στον οποίο θα διαβάσει, υποσχόμενοι ότι μόλις τελειώσει θα ξεκινήσετε μαζί μια άλλη δραστηριότητα.
- Να έχουν υπερβολικές απαιτήσεις από το παιδί.
- Να το πιέζουν να κάνει πράγματα που δεν μπορεί.
- Να το φέρνουν σε δύσκολή θέση όταν είναι μπροστά και οι άλλοι.
- Να το συγκρίνουν με άλλα παιδιά ή με τους ίδιους.
- Να είναι υπερβολικοί χρησιμοποιώντας φράσεις, όπως σε «είδα επιτέλους να παίζεις και εσύ» κ.λ.π
Αναρτήθηκε από
Η χώρα του ποτέ..
στις
23:32
0
σχόλια
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest
Πέμπτη 5 Ιανουαρίου 2012
Σελιδοδείκτης
| | | |||||||||||
Αναρτήθηκε από
Η χώρα του ποτέ..
στις
01:06
0
σχόλια
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest
Ετικέτες
βιβλιο-παραμυθο-ιστοριο κατάσταση,
κατασκευές
Κυριακή 25 Δεκεμβρίου 2011
Προσευχούλες για παιδάκια!!
Βραδυνή προσευχή για μικρά παιδιά.
Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν.
Δόξα σοι, ο Θεός ημών, δόξα σοι.
Πάτερ ημών, ο εν τοίς ουρανοίς, αγιασθήτω το όνομα Σου, ελθέτω η βασιλεία Σου, γεννηθήτω το θέλημα Σου ως εν ουρανό και επι της γής. Τον άρτον ημών τον επιούσιον δός ημίν σήμερον, και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών, και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν αλλα ρύσαι ημάς απο του πονηρού. Αμήν.
Χριστέ μου σε ευχαριστούμε, που μας φύλαξες όλην την ημέρα και φθάσαμε σ’ αυτή την βραδινή ώρα. Φύλαξε μας να περάσουμε την νύκτα μας καλά.
Αξίωσε μας να ξυπνήσωμε το πρωί με υγεία και χαρούμενα να σε ευχαριστήσωμε και με όλη την καρδιά να δοξάσουμε το Πανάγιο Ονομα Σου.
Φύλαγε, Σε παρακαλώ, τους γονείς μου, τα αδέλφια μου, τους ιερείς μας, τους διδασκάλους, τους κυβερνήτες και όλον τον κόσμο και χάρισε σε όλους την Βασιλεία σου την επουράνιο.
Δι’ ευχών των Αγίων Πατέρων ημών, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς.
Αμήν.Βραδυνή προσευχή για παιδιά (Αξίωσέ μας)

Σ' ευχαριστούμε, Άγιε Θεέ, που μας φύλαξες όλη αυτή τη μέρα.
Σ' ευχαριστούμε και Σε δοξάζουμε, που μας αξίωσες
να φθάσουμε στην ώρα αυτή τη βραδυνή.
Και τώρα, Σε παρακαλούμε να στείλεις κοντά μας άγγελο φύλακα,
να φυλάξη την ψυχή και το σώμα μας από κάθε κακό.
Αξίωσε μας, Κύριε, να περάσουμε τη νύχτα καλά.
Αξίωσε μας να σηκωθούμε το πρωί με υγεία και χαρά,
για να Σε ευχαριστήσουμε και να δοξάσουμε το άγιο όνομα Σου.
Αμήν.
Η δική μου Προσευχή
Του Χριστούλη το ραβδάκι
το ‘βαλα μαξιλαράκι
όποιος πάει και το γκιάξει
ο Χριστούλης θα τον πειράξει
Παναγία Δέσποινα και του Θεού Μητέρα
Φύλαγε όλο τον κόσμο και έπειτα εμένα.
Φύλακας άγγελος
Πέφτω κάνω το σταυρό μου, άγγελο έχω στο πλευρό μου
δούλος του Θεού λογούμαι
και κανέναν δεν φοβούμε!
Φώτιζέ μας την ψυχή (παιδική προσευχή)
Ω Θεέ μου, φώτιζέ με
ν’ αγαπώ τας αρετάς,
ω Θεέ, οδήγησέ με
εις τας πράξεις τας καλάς.
Δίδε μου, Θεέ, χαράν
και καρδίαν καθαράν.
* * *
Πατέρα, ρίξε σπλαγχνικά
στα πλάσματά σου μια ματιά,
κι’ οδήγησέ μας την ψυχή
το δρόμο σου ν’ ακολουθή.
* * *
Ω πανάγαθε Πλάστη του κόσμου,
δός μας πλούσιο το φως που ποθούμε,
σαν παιδιά σου μ’ αγάπη να ζούμε
με ψυχή και ζωή καθαρή.
* * *
Φώτιζέ μας την ψυχή
στο καλό, στην αρετή,
δίνε μας από ψηλά
θάρρος, δύναμι, χαρά.
* * *
Δός μας δύναμι μεγάλη
για να βγούμε νικηταί
στον αγώνα της αλήθειας
που δεν σταματά ποτέ.
* * *
Κράτησέ μας ως το τέλος
στην αγάπη και στο φως σου
και μια μέρα χάρισέ μας
τον ολόφωτο ουρανό σου.
Το παράδειγμα του Σωτήρος μας (παιδική προσευχούλα)
Κύριε Ιησού Χριστέ, Σύ είσαι ο Υιός του Θεού και έγινες άνθρωπος διά να σώσεις τον κόσμο. Γνωρίζουμε, ότι έζησες και Σύ σαν παιδί και έδειχνες τελείς υπακοή και αγάπη στην Παναγία μητέρα Σου και στον άγιο Ιωσήφ, τον προστάτη Σου. Σε παρακαλούμε λοιπόν να βοηθήσεις κι εμάς, διά ν’ ακολουθήσουμε το δικό Σου παράδειγμα. Φώτισέ μας να ζήσουμε σαν κι’ Εσένα μέσα στην οικογένειά μας. Βοήθησέ μας να δείχνουμε σεβασμό στους μεγαλυτέρους μας και αγάπη σε όλους, διά να έχουμε πάντοτε την αγάπη Σου και την προστασία Σου. Αμήν.
ΣΤΟ ΧΡΙΣΤΟΥΛΗ (όμορφο ποίημα για τα παιδάκια)
Χριστέ μου, ήσουνα και σύ μικρούλης σαν και μένα
και σε κρατούσε αγκαλιά η Παναγιά Παρθένα.
Εκείνη σε πρωτόμαθε, Χριστέ, να περπατήσης,
τα πρώτα λόγια να ειπής, σαν βρέφος να μιλήσεις.
Εκείνη σε εστήριξε στα πρώτα βήματά σου
και σού ‘ραψε τα άγια μικρά φορέματά σου
και την αγάπησες και σύ, ωσάν καλή μητέρα,
Χριστέ, μού είπεν η μαμά, πώς τα μικρά παιδιά
τα αγαπάς πολύ – πολύ… Θέλω, λοιπόν και μένα
να μ’ αγαπάς πούμαι μικρός, με όλη την καρδιά,
όπως και γώ σε αγαπώ πολύ, Χριστέ, εσένα.
Παιδική προσευχούλα στην Παναγία
Παναγία μου,
σε βλέπω στην εικόνα σου.
Τί όμορφη που είσαι! Δεν έχω δει καμμιά άλλη με τόση ομορφιά!
Και τί γλυκιά!
Και με πόση αγάπη κρατάς το Χριστούλη στην αγκαλιά σου!
Είσαι η πιο μεγάλη Μητέρα. Η Μητέρα των μητέρων, μού είπε η μαμά μου. Και η πιο καλή. Γι’ αυτό σε λένε Παναγία.
Σ’ αγαπώ πολύ, Παναγίτσα μου, και θα σου πω ένα ποιηματάκι, που μ’ έμαθε η μαμά μου, αντί για άλλη προσευχή απόψε:
ω Δέσποινά μου Παναγία,
γλυκειά μητέρα του Χριστού,
σύ που χαρίζεις ευλογία
μές στην ψυχή κάθε πιστού,
μύριες ψυχές την άγια μορφή σου
ευλαβικά την προσκυνούν,
Βασίλισσα του Παραδείσου,
και μ’ άγιο δέος σ’ ανυμνούν.
Το καντηλάκι (προσευχές)
Το μικρό μου το χεράκιάναψε το καντηλάκι·
πιάνω να γδυθώ.
Φέγγε, καντηλάκι, τώρα,
να με βλέπει η Παναγίτσα,
για να κοιμηθώ.
Προσευχή για παιδιά
Πέφτω, κάνω το σταυρό μουκι άγγελο έχω στο πλευρό μου.
Δούλος του Θεού λογιούμαι
και κανένα δε φοβούμαι.
Το παιδί στην Παναγία (προσευχές. ύμνοι)
Ψυχούλα αθώαγονατιστή
σου στέλνω ολόθερμη
μια προσευχή.
Γλυκιά μητέρα
Θεού, Σε κράζω
ελπίδα ανέσπερη
και σε δοξάζω.
Παρθένα θεία,
σεμνή κι αγνή
δέξου τη δέησή μου
την ταπεινή.
Παρθένα θεία, σεμνή κι αγνή,
δόξα Σου, δόξα Σου Παντοτινή
Κώστας Πασαγιάννης
Στην Παναγιά (προσευχές)
Παναγιά μου Δέσποινακαι του Χριστού μητέρα
σε σέναν παραστέκουμαι
την νύχταν και τη μέρα.
Πέφτω κάμνω το σταυρόμ μου
άρμαν έχω στο πλευρόμ μου
δούλος του Θεού λογιούμαι
και κανένα δε φοβούμαι.
Προσευχή (Θέτη Χορτιάτη)
Παναγιά μου, Παναγίτσα,που έχεις το Χριστό αγκαλίτσα
πάρε στη χρυσή ποδιά σου
τα παιδιά της γης, κοντά σου
άσπρα, κίτρινα, μαυράκια
όλα του Χριστού αδερφάκια
δίπλα στο Χριστό
να τα έχεις
να μπορείς να τα
προσέχεις.
Αναρτήθηκε από
Η χώρα του ποτέ..
στις
16:33
4
σχόλια
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest
Ετικέτες
βιβλιο-παραμυθο-ιστοριο κατάσταση,
ότι να ναι
Τρίτη 6 Δεκεμβρίου 2011
“Να τα πούμε όπως παλιά? Γιορτινά και κρητικά»2
“Να τα πούμε όπως παλιά? Γιορτινά και κρητικά»
Α’ και Β’ Αφηγητής μαζί:
Καλήν εσπέραν άρχοντες
εδώ στη γειτονιά μας
να δείτε πώς τα ψάλλουμε εμείς τα κάλαντά μας
Γ΄ Αφηγητής:
Μα καθίστε αναπαυτικά
Γιατί έχει ταξίδι
Στου χρόνου τα παλιά καλά
Και στου μυαλού τη μνήμη
( τα 4 παιδιά τρέχουν στο 1ο σπίτι σύγχρονη εποχή)
Παιδιά όλα μαζί:
Να τα πούμε;
Νοικοκύρης 1:
Πείτε τα
Παιδιά όλα μαζί:
«Καλήν εσπέραν άρχοντες….» «Και του χρόνου»
(ο νοικοκύρης τους δίνει πολύ λίγα χρήματα. Η πόρτα του κλείνει. Τα παιδιά πάνε μπροστά στη σκηνή και μετράνε τα λεφτά)
Παιδί Α:
Τίποτα δε βγάλαμε
Παιδί Β:
Πάμε και στο άλλο σπίτι
(πάνε στο 2ο σπίτι. )
Παιδιά όλα μαζί:
Να τα πούμε;
Νοικοκύρης 2:
Μας τα παν άλλοι
(Τα παιδιά επανέρχονται μπροστά στη σκηνή και απογοητευμένα λένε)
Παιδί Α:
Τα κάλαντα τα είπαμε πάρα πολύ καλά
Μα νιώσαμε μια παγωνιά στων ανθρώπων την καρδιά
Παιδί Β:
Τα χρήματα που παίρνουμε και πάλι είναι λίγα
Δε φτάνουνε να πάρουμε παιχνίδια απ’ τη βιτρίνα
Παιδί Γ:
Δε φτάνει μόνο αυτό μον’ είναι κάτι ακόμα
Εχάσαν την υπομονή για των παιδιών τη μαγική στιγμή
Παιδί Δ:
Μην απογοητεύεστε πάντα υπάρχει ελπίδα
Πάμε στο σπίτι το παλιό που είναι έξω απ’ το χωριό
(τα παιδιά πάνε στο σπίτι της γιαγιάς Αργυρώς)
Παιδιά όλα μαζί:
Να τα πούμε κυρά Αργυρώ;
Κυρά Αργυρώ:
Να τα πείτε
(Τα παιδιά λένε τα κάλαντα)
Ελάτε να σας φιλέψω!
Ώσπου να φάτε το γλυκό, μια ιστορία θα σας πω…
Όταν ήμουνα μικρή……
(με τα χέρια της δείχνει μπροστά και με μικρά βηματάκια πάει προς τα πίσω…
Μπαίνουν μέσα Η Αργυρούλα η γιαγιά όταν ήταν μικρή και ο αδερφός της το Γιωργιώ)
Αργυρούλα:
Γιωργιώ Γιωργιώ! Έλα τρέχα! Ο πατέρας θα σφάξει το χοίρο μας!
Γιωργιώ:
Να τον παρακαλέσουμε να μας δώσει τη φούσκα να παίξουμε μπάλα!
(Αγκαλιάζονται, κρατιούνται χέρι χέρι και τρέχουν προς τον πατέρα…)
Πατέρας:
Με το καλό παιδιά μου! Γυναίκα και του χρόνου. Ο Θεός να μας έχει καλά!
(κάνει πως σφάζει το χοίρο)
Γυναίκα:
Άντρα μου χρόνια πολλά! Βάλε εδώ τα κομμάτια του χοίρου γιατί έχω πολύ δουλειά. Πρέπει να φτιάξω τον κιμά, τα σίγλινα, το απάκι, να ετοιμάσω γλίνα.
Γιωργιώ:
Μάνα μην ξεχάσεις και λουκάνικα!
Αργυρώ:
Και το καπνιστό!
Γυναίκα:
Έννοια σας παιδιά μου!
(Η σκηνή κλείνει και αλλάζει σκηνικό. Είμαστε στη γειτονιά. Οι ζυμώτρες ετοιμάζονται να μπούνε στη σκηνή. Ο μπακάλης έτοιμος και το γειτονόπουλο.)
Κυρά Κατίνα:
Γιαννιώωωωωω, Γιαννιώωωωωωω. Τρέχα βρε στου μπακάλη του Νικολή να μου πάρεις λίγο ροδόνερο να φτιάξομε Χριστόψωμο!
Γειτονόπουλο Γιαννιώ:
Ναι θεία τρέχω!
Κυρ Νικολής μπακάλης:
Καλώς το το Γιαννιώ. Ίντα θες να πάρεις;
Γιαννιώ:
Μ’ έστειλε η κυρά Κατίνα. Θέλει λέει ροδόνερο να φτιάξει το χριστόψωμο.
Κυρ Νικολής:
Ορίστε βρε Γιαννιώ. Να , πάρε και ξεροτήγανο να φας απού τα ‘σασε η γυναίκα μου!
Γιαννιώ:
Ευχαριστώ κυρ Νικολή!
(το παιδί τρέχει στην κυρά Κατίνα)
-Ορίστε το ροδόνερο
Κατίνα:
Πήγαινε Γιαννιώ μου να φωνάξεις και της Φρόσως να ‘ρθει να μου συνδράμει μια ολιά!
( Ο Γιάννης τρέχει και φωνάζει τη Φρόσω στην άκρη της σκηνής)
Φρόσω:
Γεια σου Κατίνα μου! Ιντά ναι αυτή η μυρωδιά;! Μοσχοβολάει η γειτονιά!
Κατίνα:
Φτιάχνω το Χριστόψωμο. Έλα να φτιάξουμε τα ξόμπλια να στολίσουμε την κουλούρα.
Εσύ την όρνιθα την έβαλες στο τσικάλι;
Φρόσω:
Η κότα βράζει και το πρωί μετά την εκκλησία θα πιούμε το ζουμί να ζεσταθούμε!
40 μέρες ήταν η νηστεία για χάρη του Χριστού μας. Αύριο λοιπόν θα το γιορτάσουμε!
Κατίνα:
Και του χρόνου Φρόσω μου!
Φρόσω:
και του χρόνου Κατίνα μου!
(Φιλιούνται αγκαλιάζονται …..κλείνει η σκηνή)
(η σκηνή ανοίγει με χαμηλό φωτισμό! Είναι παραμονή Χριστουγέννων βράδυ)
(εμφανίζονται 4 παιδιά με φαναράκια και καλάθι)
Παιδί Α:
Ήρθε η ώρα μας παιδιά, τα κάλαντα να πούμε
Για του Χριστού τον ερχομό, σε όλους να ευχηθούμε!
Παιδί Β:
Τι χαρά είναι απόψε αυτή που νιώθω στην καρδιά μου
Τα κάλαντα θα ψάλλουμε αυτή είναι η χαρά μου
Παιδί Γ:
Πάμε να ξεκινήσουμε, η ώρα έχει περάσει
Και στου χωριού μας τις αυλές το μήνυμα να φτάσει
Παιδί Δ…… (Ζαχαρένια κρατάει το καλάθι)
(ακούγονται τα κρητικά κάλαντα από το cd)
(οι 3 νοικοκυραίοι βγαίνουν από τα σπίτια τους κρατώντας λάδι, μελομακάρονα και αβγά)
(αφού τελειώσουν τα κάλαντα λένε…)
Νοικοκύρης Α:
Τ’ άστρο λαμπρό τση Βηθλεέμ και του Χριστού η Γέννα
Να σας χαρίσουνε πολλά και χρόνια ευτυχισμένα!
Νοικοκύρης Β:
Η Άγια μέρα να σκορπά χαρά στο σπιτικό σας
Βάλσαμο να ναι στο κακό κι άγγελος στο πλευρό σας!
Νοικοκύρης Γ:
Ο νεογέννητος Χριστός να φέρει τη γαλήνη
Φώτιση να χετε στο νου και στην καρδιά ειρήνη!
(παίρνουν τα κεράσματα και η αυλαία κλείνει)
(Ανοίγει η σκηνή με τη γιαγιά Αργυρώ και τα παιδιά ξανά στο σήμερα)
(Η γιαγιά σκουπίζει τα μάτια της με το μαντήλι)
Γιαγιά Αργυρώ:
Αυτά ήταν τα Χριστούγεννα που ζούσαμε παιδιά
Με αγάπη με ομόνοια με ειρήνη στην καρδιά
Γι αυτό ακούστε με καλά μια συμβουλή κρατήστε!
Τση Κρήτης την παράδοση ποτές να μην αφήστε!
Παιδιά όλα μαζί:
Γιαγιά σ’ ευχαριστούμε!
Γι αυτό κι εμείς τα κάλαντα τα κρητικά θα πούμε!
(όλα τα παιδιά ανεβαίνουν στη σκηνή και τραγουδάνε όλοι μαζί τα κρητικά κάλαντα)
(Υπόκλιση!!!!!)
Τέλος
Αναρτήθηκε από
Η χώρα του ποτέ..
στις
12:24
0
σχόλια
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest
Ετικέτες
βιβλιο-παραμυθο-ιστοριο κατάσταση,
γιορτές,
θεατρικά,
Χριστούγεννα
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)














